Anoniem verhaal
Ik zei altijd ja
Vrouw, 38
Een vrouw die overal ja op zei, tot de boosheid haar duidelijk maakte dat ze zichzelf steeds voorbijliep.
Ik zei altijd ja. Tot ik merkte dat ik boos werd op iedereen die mij iets vroeg.
Op mijn werk nam ik elke taak aan. Thuis regelde ik alles. En als iemand teleurgesteld keek, voelde ik dat urenlang.
Wat er gebeurde
Op een avond vroeg een vriendin of ik kon oppassen. Ik had geen tijd en geen zin. Toch zei ik ja. Daarna lag ik wakker, kwaad op haar, terwijl zij niets verkeerd had gedaan.
De boosheid was niet voor haar. Die was voor mezelf, omdat ik weer over mijn eigen grens was gegaan.
Wat er veranderde
Ik begon met een klein zinnetje: dat komt me nu niet uit. Zonder uitleg. De eerste keren voelde het als verraad. Maar de wereld bleef gewoon draaien.
Wat herken je hierin?
Dit verhaal is gebaseerd op echte ervaringen. Namen en herkenbare details zijn veranderd of weggelaten om de identiteit te beschermen.